Τηλ: 210 771 50 70 - Επείγον: 697 335 92 22 - info@face360.gr
evgeniakourakou_b1z57e0y

Διαβητικός ασθενής και Περιοδοντική νόσος

Ο σακχαρώδης διαβήτης είναι  νόσος που απασχολεί πολύ, καθώς εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο πάσχουν από αυτή. Ποια είναι ακριβώς η σχέση του με τα δόντια;

Η σχέση του σακχαρώδη διαβήτη με τα δόντια, και πιο συγκεκριμένα με την περιοδοντική νόσο, χαρακτηρίζεται αμφίδρομη. Ο διαβήτης αποτελεί παράγοντα κινδύνου για την ανάπτυξη της περιοδοντικής νόσου αλλά και η περιοδοντίτιδα  δυνητικά συνεργεί στην εξέλιξη του σακχαρώδους διαβήτη.

 

Σακχαρώδης διαβήτης

Είναι διαταραχή του μεταβολισμού και πιο συγκεκριμένα της γλυκόζης, των ελεύθερων λιπαρών οξέων και των υδατανθράκων. Αυτό συμβαίνει λόγω απουσίας της ισνσουλίνης ή αδυναμίας δράσης της, με αποτέλεσμα τη συσσώρευση γλυκόζης στο αίμα και στα ιστικά υγρά. Ο Σακχαρώδης διαβήτης διακρίνεται σε:

  • Τύπο Ι (ινσουλινοεξαρτώμενος): χαρακτηρίζεται από ολική ή μερική έλλειψη παραγωγής ινσουλίνης από τα β-κύτταρα του παγκρέατος. Εμφανίζεται αιφνίδια σε ηλικία πριν τα τριάντα και είναι μια ασταθής κατάσταση που δύσκολα ελέγχεται. Τα σύγχρονα δεδομένα συγκλίνουν στο ότι αποτελεί αυτοάνοσο νόσημα.
  • Τύπο ΙΙ (μη ινσουλινοεξαρτώμενος): χαρακτηρίζεται από ελαττωματική ινσουλίνη και δέσμευση της από τους υποδοχείς των κυττάρων στόχων. Είναι ο πιο κοινός τύπος διαβήτη, καθώς αποτελεί το 80-90% των περιπτώσεων, και εμφανίζεται συνήθως μετά την ηλικία των σαράντα. Επίσης έχει πολύ ισχυρή συσχέτιση με γενετική προδιάθεση.
  • Τύπο ΙΙΙ: αποτελεί συνοδό σύμπτωμα άλλου γενικού νοσήματος (νόσοι παγκρέατος, ορμονικές διαταραχές) ή λήψης φαρμάκων.
  • Τύπο ΙV: είναι ο γνωστός διαβήτης της εγκυμοσύνης.

Τα συμπτώματα του διαβητικού ασθενή είναι η πολυουρία, η πολυδιψία, η πολυφαγία, η απώλεια βάρους, η ορθοστατική υπόταση και οι δερματοπάθειες (εξανθήματα). Επιπλέον όμως ενδέχεται να προκληθούν σοβαρές επιπλοκές σε άλλα όργανα, όπως αμφιβληστροειδοπάθεια, υπέρταση, επιταχυνόμενη αθηροσκλήρυνση των αγγείων, νεφρική ανεπάρκεια, γαγγραινώδη έλκη στα κάτω άκρα.

Επίδραση του Σακχαρώδη διαβήτη στην Περιοδοντική νόσο

Ο σακχαρώδης διαβήτης δεν προκαλεί περιοδοντική νόσο, αλλά όλες οι έρευνες δείχνουν ότι ενεργεί ως τροποποιητικός παράγοντας στους περιοδοντικούς ιστούς (μειωμένη άμυνα, ιστολογικές και βιοχημικές αλλαγές) και στη μικροβιακή χλωρίδα με αποτέλεσμα την ταχεία εξέλιξη της ήδη εγκατεστημένης περιοδοντικής νόσου, κυρίως στις περιπτώσεις του Τύπου Ι. Η αντίσταση των διαβητικών ασθενών στις φλεγμονές και επομένως και στην περιοδοντίτιδα  τροποποιείται λόγω κυρίως της  δυσλειτουργίας των λευκοκυττάρων, με αποτέλεσμα να επιτρέπεται η ανάπτυξη των παθογόνων μικροβίων της περιοδοντικής νόσου. Ακόμα στους ασθενείς αυτούς τα αγγεία είναι παχύτερα με αποτέλεσμα λιγότερη οξυγόνωση των ιστών και επομένως μικρότερη επουλωτική ικανότητα. Τέλος η ξηροστομία, που είναι συχνό σύμπτωμα των διαβητικών, δυσχεραίνει την απομάκρυνση της οδοντικής πλάκας από το σάλιο και έτσι επιβαρύνεται η  περιοδοντίτιδα.

Επίδραση της Περιοδοντικής νόσου στον Σακχαρώδη διαβήτη

Η περιοδοντική νόσος, όπως και όλες οι λοιμώξεις, μπορεί είτε να απορρυθμίσει τον διαβήτη, είτε να καταστήσει δύσκολο τον έλεγχο του. Η επιδείνωση της νόσου αφορά στην αύξηση των επιπέδων του σακχάρου στο αίμα και μπορεί να οδηγήσει ακόμα και σε κώμα, ιδιαίτερα σε ασθενείς με ασταθή σακχαρώδη διαβήτη. Η παρουσία της περιοδοντικής φλεγμονής δημιουργεί δυσχέρειες στην αρχική ρύθμιση των ασθενών και σε πολλές περιπτώσεις απορρυθμίζει σχετικά εύκολα ακόμα και τον ελεγχόμενο διαβήτη. Έχει παρατηρηθεί ότι μετά από περιοδοντική θεραπεία και επομένως εξάλειψη της φλεγμονής , οι απαιτήσεις σε ινσουλίνη ελαττώνονται σημαντικά καθώς μειώνονται τα επίπεδα σακχάρου.

Διαβητικός ασθενής  στον Οδοντίατρο

Η συμβολή του Οδοντιάτρου εστιάζεται στην παροχή της περιοδοντικής θεραπείας, η οποία θα βοηθήσει στην ρύθμιση του διαβήτη και θα διατηρήσει τα δόντια. Δεν τελειώνει όμως εκεί, διότι από τα συμπτώματα που εμφανίζονται στην στοματική κοιλότητα, γίνεται πολλές φορές ευκολότερη η διαφορική διάγνωση αδιάγνωστου σακχαρώδη διαβήτη. Πιο συγκεκριμένα στους διαβητικούς ασθενείς η βαρύτητα της περιοδοντικής νόσου και η οστική καταστροφή είναι αυξημένες σε σχέση με την μικροβιακή πλάκα και την ηλικία τους. Επίσης συχνή είναι η εμφάνιση πολλαπλών περιοδοντικών αποστημάτων, επανειλλημένες υποτροπές και μειωμένη επούλωση των περιοδοντικών ιστών μετά τη θεραπεία. Επιπλέον ενδείξεις στη στοματική κοιλότητα για τον διαβητικό ασθενή αποτελούν η ξηροστομία, το διάχυτο ερύθημα του βλεννογόνου και της γλώσσας, η καυσαλγία, οι διαταραχές της γεύσης, ο ομαλός λειχήνας και η καντιντίαση (C. Albicans).

/by
evgeniakourakou_b1z57e0y

Πότε πρέπει να πάω για πρώτη φορά το παιδί μου στον Οδοντιάτρο;

Η απάντηση είναι μετά την ανατολή του πρώτου δοντιού. Η επίσκεψη αυτή αφορά κυρίως στην ενημέρωση των γονέων για την σημασία της στοματικής υγιεινής, ακόμα και ενός δοντιού, στην εξοικείωση γονέα και παιδιού με το χώρο και στην κατάταξη του οδοντιατρικού ελέγχου σε επίπεδο ανάγκης σε τακτά χρονικά διαστήματα.

 

*Έχετε ερωτήσεις; Στείλτε τις στο info@face360.gr και η Dr. Ευγενία Κουράκου θα τις απαντήσει 

/by
evgeniakourakou_b1z57e0y

Ποιοι παράγοντες επηρεάζουν το χρώμα των δοντιών μου;

Τα δόντια ορισμένων ανθρώπων είναι από τη φύση τους πιο σκούρα, ενώ άλλων κιτρινίζουν με το χρόνο και την επίδραση διαφόρων παραγόντων.

1.Παράγοντες που αλλοιώνουν το χρώμα εσωτερικά:

  • Λήψη τετρακυκλίνης κατά την περίοδο ανάπτυξης των δοντιών.
  • Νέκρωση του οδοντικού νεύρου εξ’ αιτίας τραύματος του δοντιού.
  • Λήψη μεγάλων δόσεων φθορίου κατά την περίοδο ανάπτυξης των δοντιών.
  • Ηλικία σε συνδυασμό με τις συνήθειες του ατόμου.

2.Παράγοντες που αλλοιώνουν το χρώμα επιφανειακά:

  • Ο καπνός
  • Ο καφές, το τσάι, το κόκκινο κρασί
  • Οι τροφές που έχουν έντονες χρωστικές ουσίες (κεράσια, βατόμουρα, παντζάρια)
  • Τα καρυκεύματα (κάρυ, κουρκουμάς)
  • Η συσσώρευση οδοντικής τρυγίας (πέτρας).

 

*Έχετε ερωτήσεις; Στείλτε τις στο info@face360.gr και η Dr. Ευγενία Κουράκου θα τις απαντήσει 

 

/by
evgeniakourakou_b1z57e0y

Πότε πρέπει να αρχίζει η φροντίδα της στοματικής υγείας του παιδιού;

Όσο κι αν ακούγεται υπερβολικό, η φροντίδα της στοματικής υγείας του παιδιού αρχίζει πριν την γέννηση του, όταν ο μαιευτήρας γυναικολόγος χορηγεί στην έγκυο τα κατάλληλα σκευάσματα ασβεστίου και φθορίου προκειμένου να αναπτυχθούν υγιή οδοντικά  σπέρματα στο έμβρυο.

Μετά την γέννηση οι γονείς καθοδηγούνται από τον Οδοντίατρο προκειμένου να δημιουργήσουν τις απαραίτητες προϋποθέσεις για την διασφάλιση της στοματικής υγείας του παιδιού τους. Αυτό επιτυγχάνεται με τους ελέγχους-φθοριώσεις ανά εξάμηνο, την πιστή τήρηση των οδηγιών στοματικής υγιεινής και τις καλές συνήθειες διατροφής .

 

*Έχετε ερωτήσεις; Στείλτε τις στο info@face360.gr και η Dr. Ευγενία Κουράκου θα τις απαντήσει 

/by
evgeniakourakou_b1z57e0y

Μπορεί να αποτύχει η ενδοδοντική θεραπεία και τι μπορώ να κάνω τότε;

Ναι, ακόμα και ένα ενδοδοντικά θεραπευμένο δόντι μπορεί να επαναμολυνθεί. Αυτό συμβαίνει συνήθως λόγω ατελούς ενδοδοντικής θεραπείας, ελλιπούς αποκατάστασης του ενδοδοντικά θεραπευμένου δοντιού ή κάποιου άλλου ιατρογενούς σφάλματος. Ως ατελής χαρακτηρίζεται η ενδοδοντική θεραπεία όταν δεν τηρούνται πιστά τα στάδια της από τον θεράποντα και προκύπτουν έτσι σφάλματα στην εξασφάλιση της ασηψίας των ριζικών σωλήνων ή στην έμφραξη τους κατά μήκος ή πλάτος. Ως ελλιπής θεωρείται η αποκατάσταση του ενδοδοντικά θεραπευμένου δοντιού, όταν τα όρια της δεν είναι στεγανά ή  όταν δεν το προφυλάσσει από τις μασητικές δυνάμεις. Επειδή η ενδοδοντική θεραπεία είναι μια δύσκολη οδοντιατρική πράξη απαιτεί ακριβεία και αυστηρή τήρηση πρωτόκολλου προκειμένου να αποφευχθούν διάφορα, άλλα ιατρογενή σφάλματα (θραύση εργαλείων στον ριζικό σωλήνα, διάτρηση του δοντιού κ.α.)

Αξιολογώντας την αιτία της αποτυχίας είναι δυνατόν να γίνει επανάληψη της θεραπείας ή ακρορριζεκτομή δηλαδή μια ειδική χειρουργική επέμβαση εφόσον οι συνθήκες το επιτρέπουν. Σε περιπτώσεις που η βλάβη δεν είναι αναστρέψιμη δυστυχώς το δόντι οδηγείται σε εξαγωγή.

 

*Έχετε ερωτήσεις; Στείλτε τις στο info@face360.gr και η Dr. Ευγενία Κουράκου θα τις απαντήσει 

/by
evgeniakourakou_b1z57e0y

Λευκοπλακία, αίτια και αντιμετώπιση

Όλοι έχετε ακούσει για την λευκοπλακία, ξέρετε όμως  τι ακριβώς είναι;

Με τον όρο λευκοπλακία χαρακτηρίζεται μια λευκή πλάκα στο βλεννογόνο του στόματος, που δεν αποκολλάται και δεν μπορεί να ενταχθεί σε κάποια αναγνωρισμένη νόσο.

Πρόκειται για προκαρκινική βλάβη, δηλαδή για ιστολογική και μορφολογική απόκλιση από  το φυσιολογικό, η οποία εξελίσσεται σε κακόηθες νεόπλασμα. Οι προκαρκινικές βλάβες είναι δυνατό να παραμείνουν για μεγάλο χρονικό διάστημα αμετάβλητες, να υποστρέψουν ή να μετατραπούν σε καρκινώματα.

 

Η λευκοπλακία παρατηρείται συχνότερα στους άνδρες από ότι στις γυναίκες,κυρίως σε ηλικίες άνω των 40-50 ετών. Στο στόμα εντοπίζεται σε οποιαδήποτε περιοχή του βλεννογόνου ενώ  σπανιότερα στο ερυθρό κράσπεδο των χειλέων. Εμφανίζει ποικίλες διαστάσεις, από μερικά χιλιοστά έως μια ολόκληρη περιοχή ή ακόμα  και ολόκληρο το βλεννογόνο του στόματος. Τα όρια της μπορεί να είναι σαφώς περιγεγραμμένα ή ασαφή και η επιφάνεια της ομαλή και ομοιογενής  ή ανώμαλη και μη ομοιογενής.

Όπως όλες οι προκαρκινικές βλάβες, έτσι και η λευκοπλακία έχει αιτιολογικούς παράγοντες που ενοχοποιούνται για την εμφάνιση της. Εκτός από τους ενδογενείς παράγοντες όπως τα ογκογονίδια, τα ένζυμα επιδιόρθωσης του DNA, τις ορμόνες, την ανοσολογική άμυνα του οργανισμού, έχουν επισημανθεί και περιβαλλοντικοί (εξωγενείς) παράγοντες που παίζουν σημαντικό ρόλο στους μηχανισμούς γένεσης των προκαρκινικών βλαβών. Αυτοί είναι:

  • Ιοί: υπάρχουν ενδείξεις ότι ιοί όπως του απλού έρπητα (HSV), των ανθρώπινων θηλωμάτων (HPV) και ο Epstein- Barr παίζουν ρόλο στην ανάπτυξη προκαρκινικών βλαβών.
  • Ακτινοβολία: η έκθεση στην υπεριώδη ηλιακή ακτινοβολία προκαλεί αλλοιώσεις στο ερυθρό κράσπεδο των χειλέων και στο δέρμα.
  • Χημικά καρκινογόνα: σε αυτά ανήκουν τα προϊόντα του καπνίσματος, δηλαδή η πίσσα, η νικοτίνη, το διοξείδιο του άνθρακα και οι πολυκυκλικοί αρωματικοί υδρογονάνθρακες, καθώς και το οινόπνευμα σε συνδυασμό με τα προηγούμενα στοιχεία.
  • Χρόνιοι ερεθιστικοί και τραυματικοί παράγοντες: μαζί με το κάπνισμα και το οινόπνευμα χαρακτηρίζονται ως τριάδα παραγόντων υψηλού κινδύνου. Σε αυτούς περιλαμβάνονται οξύαιχμα δόντια και σφραγίσματα, κακές προσθετικές εργασίες, οδοντοστοιχίες με κακή εφαρμογή, πολύ ζεστά ή με καρυκεύματα φαγητά κ.α.
  • Σύνδρομο Plummer–Vinsion: επιδημιολογικές μελέτες δείχνουν ότι σε άτομα με το σύνδρομο αυτό, το οποίο χαρακτηρίζεται απο συνύπαρξη σιδηροπενικής αναιμίας και εκδηλώσεων από το βλεννογόνο του στόματος, του φάρυγγα και του οισοφάγου, παρατηρείται αυξημένη συχνότητα καρκίνου του στόματος.
  • Σύφιλη: οι εκδηλώσεις της στον στοματικό βλεννογόνο, τον καθιστούν πιο ευαίσθητο στην επίδραση των διαφόρων καρκινογόνων παραγόντων με αποτέλεσμα την αύξηση της εμφάνισης κακοήθων βλαβών.
  • Βιταμίνες: η στέρηση των βιταμινών και κυρίως των Α, C και Κ ευνοούν την ανάπτυξη νεοπλασματικών βλαβών.

Ο χαρακτηρισμός μιας λευκής αλλοίωσης του βλεννογόνου ως λευκοπλακίας ,δεν είναι εύκολος καθώς υπάρχει πληθώρα βλαβών που μοιάζουν κλινικά με την λευκοπλακία και καθιστούν δύσκολη την διαφορική διάγνωση. Ενδεικτικά τέτοιες βλάβες είναι η καντιντίαση, η τριχωτή λευκοπλακία, η νικοτινική στοματίτιδα, η τραυματικη υπερκεράτωση, τα χημικά εγκαύματα, ο ομαλός ληχήνας. Ως εκ τούτου είναι απαραίτητο να γίνεται βιοψία και ιστολογική εξέταση προκειμένου  να διαπιστωθεί η ακριβής φύση της βλάβης.

Σε περίπτωση λευκοπλακίας η αντιμετώπιση διαφοροποιείται ανά περίπτωση. Εάν εντοπιστεί  ο αιτιολογικός παράγοντας, αίρεται και παρακολουθείται η εξέλιξη της βλάβης. Σε περίπτωση μη προφανούς αιτιολογικού παράγοντα η λευκοπλακία μπορεί να αντιμετωπιστεί με χορήγηση ρετινοειδών ή και να αφαιρεθεί χειρουργικά ή με laser.

Είναι επιτακτική ανάγκη οι ασθενείς με λευκοπλακία να ελέγχονται σε τακτά χρονικά διαστήματα  από τον Οδοντίατρο τους, ο οποίος  παρακολουθεί την πορεία και  προλαμβάνει πιθανή  μεταλλαγή της βλάβης.

/by